جلال جلالى زاده

91

مبادى و اصطلاحات علم فقه ( فارسى )

آنچه كه مجازات گناه را ساقط مىكند : 1 - خطا 2 - فراموشى 3 - ناآگاهى به حكم 4 - اجبار 5 - نياز شديد 6 - ضرورت 7 - بىهوشى 8 - توبه . بقره / 173 و 188 و 219 ، مائده / 2 و 3 ، نساء / 48 ، نور / 11 إجاره : عقدى است كه موجب تمليك ( مالك شدن ) منفعت مطلوب و معلوم يا مالى كه جايگزين منفعت شده است در مقابل عوض معلوم ، كه قابل بذل و استفاده باشد إجاره أعيان مانند اجاره منزل و مغازه ، و إجاره أعمال مانند إجاره كارگران و پيشه‌وران . حكم اجاره : 1 - اباحه 2 - وجوب 3 - حرمت . اركان اجاره : عقد ، متعاقدان ، محل اجاره ، عوض . إجاره الذمه ، إجاره طولانىمدت ، إجاره لازم ، إجاره مضاف ، إجاره منجز ، إجاره عين . إجازه : داراى دو معناست : 1 - پاداش نيكو 2 - تصحيح تصرف و اجراكردن كه داراى اركان و آثار است ، أجاز العقد يعنى آن را جايز و نافذ گردانيد . آثار اجازه از زمان تصرف‌كردن ظاهر مىشود . « ألاجازة اللاحقة كالوكالة السابقه » إجبار : يعنى : ولى ، كسى را كه بر او ولايت دارد براى تحقق حكم شرعى وادار به انجام عملى نمايد . أسباب إجبار : 1 - عباداتى كه خداوند واجب كرده است 2 - آنچه كه شخص با ميل پذيرفته است 3 - كسب منفعت يا دفع ضرر . إجزاء : إكتفاكردن به چيزى ، كافى بودن ، امتثال و انجام مأموربه به وسيله مكلف به‌گونه‌اى كه هدف آمر از تكليف حاصل گردد و در نتيجه امر ساقط شود ، تفاوت بين حل و اجزاء : حل بدون شائبه است ولى إجزاء نيست . إجتهاد : تلاشى كه مجتهد براى استنباط حكم شرعى از منابع دينى انجام مىدهد . شرطهاى مجتهد : عقل ، بلوغ ، إسلام ، زيركى ، دورى از خواهشهاى نفس ، پرهيزگارى ، دانايى .